Logo Universiteit Utrecht

YOUth

Het leven van een YOUth baby

Het leven van een YOUth baby: magische momenten

Moeder Sanneke Pouw neemt ons mee in het leven van een YOUth-baby. Samen met haar zoon Benjamin doet ze mee aan YOUth Baby en Kind.

Oud en nieuw, van 2018 naar 2019, een magisch moment waar heel de wereld opwacht. Maar zonder dat er écht iets gebeurt, gaat het oude jaar over in het nieuwe. De klok tikt door en van de ene op de andere seconde leven we in 2019, tweeduizendnegentien.

Lekkere afsluiter

Maar dat de tijd verstrijkt zonder dat we het écht doorhebben, geldt niet voor Benjamin! Nou, laat ik eerlijk zijn, de jaarwisseling zelf heb jij niet wakker beleefd, en het vuurwerk heb je gemist. Je vocht de hele avond tegen je slaap, want je wil er ook zo graag bij zijn. ‘Gezellig!’ zeg je enigszins zelfingenomen, wanneer je toch weer beneden op de bank beland, en je tussen je grote broer en je grote vriendin Lotte in zit. Je trekt daarbij je neusje op en je guitige oogjes vormen zich tot twee spleetjes, waardoor iedereen smelt, en dat weet je. Maar na elven was de koek op, jij kon niet meer en mama wilde niet meer, dus je belandde in je bed en je hebt jezelf in slaap gekresen, een lekkere afsluiter van 2018. Toen sliep je dus door op het magische moment en miste je de champagne en het vuurwerk.

Pannenkoeken en koffie

Maar om 8 uur was je weer volledige present. We beginnen 2019 goed samen! Je grote broer Milan ligt nog doodstil te slapen en ook papa zaagt bomen door, hele bossen. We warmen de pannenkoeken op van de avond ervoor, jouw lievelingsontbijt en we drinken ‘koffie’ die je zelf uit de machine laat schuimen. En we kletsen, we klétsen. Bij jou lijkt het nog niet van dag te veranderen, of je kan wat nieuws. Je kan opeens tellen, en je weet de basis kleuren: groen, blauw, geel. “Mama, speentje, geel!” zeg je als je pannenkoek op. “Oeps!” roep je heel hard als je per ongeluk je ‘koffie’ omstoot en je grijpt daarbij met twee handjes naar je mond, maar je oogjes stralen me tegemoet. We moeten wel nog werken aan je gebiedende wijs, maar ik gok dat zodra je woordenschat verder groeit, je mij op vriendelijker wijze om je speen zult vragen.

Sanneke Pouw met haar gezin

Schaterlach

Dan gaan we samen spelen, of zoals jij het noemt: ‘toren bouwen handen uit de mouwen’. Je bouwt feilloos een toren. Wat zijn we trots! En dan ‘hoor, nu valt ie om: boem’ sla je de toren van de tafel en schater je het uit. Magisch, jouw schaterlach: waar je maanden gelegen begon met het optrekken van je mondhoeken tot een grimas, doet nu jouw hele lijf doet mee. Je ogen stralen, je stem klatert en je buik schudt heen en weer, zelfs je voeten doen mee. ‘Nog een keer!’ roep je en dan beginnen we opnieuw.

En dan, opeens, zomaar tijdens het spel, zeg je ‘mama knuffel!’, je slaat je armpjes om mijn nek, drukt jouw natte mondje tegen die van mij en legt je hoofdje in mijn hals. Magisch… daar kan geen jaarwisseling tegenop!

Sanneke Pouw doet met haar zoon mee aan YOUth Baby & Kind. In ‘Het leven van een YOUth-baby’ schrijft ze over haar deelname aan het onderzoek, maar ook over de tijd tussen de bezoekjes aan het KinderKennisCentrum. 

Lees ook: