Logo Universiteit Utrecht

YOUth

Nieuws & Blog

Het leven van een YOUth baby: herinneringen in een fotoalbum

Moeder Sanneke Pouw neemt ons mee in het leven van een YOUth-baby. Samen met haar zoon Benjamin doet ze mee aan YOUth Baby en Kind.

Aan de start het leven van dit baby’tje ging best wat vooraf. Vandaag is papa jarig en Benjamin gaf hem een prachtig fotoalbum. Een vierkant album gemaakt door oma, met een lichtblauwe kaft met zo’n vijftig pagina’s erin. Het bracht veel herinneringen weer helder naar boven.

Een beginnend mensje

We wisten al heel snel dat we dit kleine mannetje verwachtten. Een echo liet iets zien in mijn buik, iets waarvan we, de assistent en ik, schrokken. Een blik van de gynaecoloog en een bloedprik zeiden dat dit ‘iets’ een beginnend mensje was, ik was zwanger! Papa werd meteen gebeld. Met de NIPT echo vertelde ik de echoscopist dat ik ook graag het geslacht wilde weten, ik had gelezen dat ze dat uit het bloed konden afleiden. ‘Nou’, zei hij in reactie op mijn vraag: ‘ik hou een slag om de arm, maar ik zie een jongetje!’. Wauw, een tweede zoon en het broertje voor Milan waar hij zo op hoopte. Opnieuw belde ik papa om het goede nieuws te vertellen.

Sanneke Pouw met haar gezin

Plakkers, infuus en een sonde

De bevalling was minder onverwachts en minder alleen, want meneertje kondigde zich een week na de uitgerekende datum aan en werd door complicaties gehaald door twee teams aan artsen. Maar daar was hij, 4035 gram en zo’n 50 cm lang. Uniek, sterk, geliefd, zo bijzonder. De foto’s en beelden zie ik vandaag weer, Benjamin Noah, pas geboren. Oma schrijft zo mooi bij één van de foto’s: ‘Daar ben je dan, mooi lief mannetje, even bijkomen in je glazen wieg.’ Ik kijk naar Benjamin, die met plakkers, infuus en sonde in zijn couveuse ligt. Ik lees verder en zie staan dat Benjamin een paar dagen later naar zijn wieg mag. Benjamin heeft rust nodig, nadat hij heeft gevochten voor zijn leventje. En dat hij ‘moet zelf leren drinken maar dat gaat nog niet zo goed. Je wordt gauw moe en daarom krijg je de rest via de sonde.’

In een innige omhelzing

Maar dan hangt de vlag uit, want na bijna vier weken ziekenhuis komt Benjamin thuis! Geslaagd voor alle onderzoeken, hersenecho’s en neurologische tests met als kers op de taart een opname in het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Met één stemband die nog niet meewerkt en letterlijk belemmert dat er altijd genoeg zuurstof zijn lijf inkomt. Daarna zie en lees ik hoe opa toekijkt hoe Benjamin in bad gaat, en ‘daarna lekker drinken bij mama’. Als vanzelf popt een beeld in me op, van een mama die haar zoon zelf te drinken geeft, huid op huid, lekker knus. Ik schrik van de foto, een mama met in haar armen het mooiste jongetje van de wereld, en melk in een buisje, dat via de neus van het jongetje zijn maag in stroomt. Beide volledige aangekleed, maar, zo zie ik ook, in een innige omhelzing, knus en vol liefde.

Dit fotoboek eindigt een dag na Benjamins verjaardag, met een foto van een dreumes voorop de fiets, z’n neusje optrekkend van plezier, met vier-en-een-half tandje in z’n mond. Benjamin, wat ben jij bijzonder en wat genieten we van jou. Heerlijk knus bij mama op de fiets, op naar alles wat er te ontdekkend valt.

 

Sanneke Pouw doet met haar zoon mee aan YOUth Baby & Kind. In ‘Het leven van een YOUth-baby’ schrijft ze over haar deelname aan het onderzoek, maar ook over wat eraan vooraf ging. 

Lees ook: